Isaac Ramte
Inne strony warte obejrzenia:
Ranking Telewizorów LCD Zdjęcia Ślubne Częstochowa House odcinki 
Belgijski malarz, oraz grafik. Urodził się w roku 1742. Był uczniem Raula von Nickseena w Brukseli oraz w późniejszym czasie de Luiza w Paryżu. W latach młodości miał warsztat artystyczny w Brukseli, w warsztacie tym malowano głównie obrazy na zlecenie wielkich szych państwowych. Był synem kupca, nie cierpiał więc na głód czy też inne problemy. W wieku dwudziestu czterech lat umiera jego ojciec. Cztery lata później przeniósł się do Pragi, zyskując tam wielką sławę i renomę w branży malarskiej i osiągając status najwybitniejszego malarza w Republice Czeskiej. Maluje on wtedy zwykle portrety najbogatszych mieszkańców Pragi, a także postaci religijnych ówczesnego kościoła husyckiego i zdobywa sławę dzięki swoim malowidłom. W 1765 zostaje bankrutem i zmuszony jest sprzedać wszystkie swoje zbiory. Pod koniec życia Ramte doświadczył sporej liczby dramatów rodzinnych – w roku 1763 zmarła jego żona, a w 1768 jego jedyny syn, umarli oni zaledwie parę miesięcy przed jego największym dotąd sukcesem. Liczne problemy sprawiły, że podupadł na zdrowiu, zamyka się w sobie i coraz mniej czasu spędza na malowaniu swoich dzieł, jednak malował zawodowo aż do samej śmierci w roku 1769. W jego pracach widać wpływ jego mistrzów. Wychowywał się głównie w Brukseli i tam też żył do momentu wyjazdu do Czech. Isaac Ramte umiera 7 maja 1769 roku w dzielnicy praskiej, w którym mieszkał ze swoją opiekunką Renatą Jamczak (Polka), która opiekowała się nim aż do śmierci. Pochowany został 16 maja a jego zwłoki kilka lat później zostały przewiezione do Belgii.
Teatr elżbietański
Teatr elżbietański powstał w roku 1576. Jest to jednak umowna datą, która określa wybudowanie budynku pod Londynem przez Jamesa Burbage, który miał służyć tylko do wystawiania przedstawień teatralnych. Od tego momentu popularne zaczęło stawać się wystawianie sztuk. Wkrótce powstawały kolejne teatry w Wielkiej Brytanii. Na początku istnienia teatrów elżbietańskich, aktorzy zmuszeni byli do występowania na dworze. Dopiero po pewnym czasie spektakle przeniesione były do budynków. Scena ze wszystk...
Apollodoros z Aten
Jednym z najsłynniejszych malarzy greckich jest Apollodoros z Aten. Żyjący w drugiej połowie V wieku jak pierwszy zastosował w malarstwie światłocień. Zastosowanie tej „sztuczki” zrewolucjonizowało malarstwo Grecji. Trzeba zaznaczyć, że obrazy autorstwa Apollodoros były bardzo oryginalne. Składały się z barwnych plam i oglądane z odpowiedniej perspektywy sprawiały wrażenie trójwymiarowych. Efekt ten na stałe wrósł się w sztukę malarską – został nazwany skiagrafią. Dzieła tego t...
Sumerowie
W sztuce sumeryjskiej można śmiało powiedzieć, że dominowała (a przynajmniej zachowało się najwięcej okazów) rzeźba oraz płaskorzeźba ponad wszystkie inne dzieła sztuki. Ich najważniejszym elementem na którym skupiano się przede wszystkim była twarz. Najważniejszą częścią twarzy na którą zwracano szczególną uwagę było ukazanie oczu. W sztuce sumeryjskiej starano się pokazać bardziej czynność wykonywaną przez osobę niż samą osobę. Można więc śmiało stwierdzić, że rzeźby miały oddawać kulturę cywi...
Muzyka klasyczna
Korzenie muzyki klasycznej i orkiestrowej sięgają średniowiecznych klasztorów, gdzie mnisi wykonywali śpiewy zwane cantus planus, odbijające się echem od kamiennych ścian. Z początkiem XII wieku śpiewacy zaczęli dodawać do melodii trzeci głos. Była to już polifonia czyli wielogłosowość. W Reims we Francji, Machault dołączył do polifonii rytm. Utwory polifoniczne były większości wokalne, przeznaczone do wykonania przez śpiewaków, a kompozytorzy tacy jak Palestrina czy Monteverdi tworzyli wspaniał...